سیاره بهرام یا مریخ بَهرام یا مِرّیخ چهارمین سیاره در سامانه خورشیدی است که در مداری طولانیتر و با سرعتی کمتر از زمین به دور خورشید میچرخد. هر یک بار گردش این سیاره به دور خورشید معادل ۶۸۷ شبانهروز زمین به درازا میکشد و طول شب و روز نیز از کرهٔ زمین کمی طولانیتر است. نام فارسی این سیاره بهرام و نام عربی-یونانی آنمریخ است. در کتابهای قدیمی فارسی آن را فلک شحنهٔ پنجم و سایس رواق پنجم نیز نامیدهاند. بزرگی بهرام نزدیک به یکدوم زمین و قطر آن ۶٬۷۹۰ کیلومتر است. (قطر زمین: ۱۲٬۷۵۶ کیلومتر).[۱] نوری که از خورشید به مریخ میرسد نصف نوری است

آیا خوردن در فضا سخت است؟ بله و اولین مشکل خوردن و نوشیدن در فضا این است که نیروی جاذبه وجود ندارد.اگر غذایی را در فضا رها کنید به حالت معلق در خواهد آمد و به زمین نمی افتد. آب در لیوان باقی نمی ماند و باعث به هم ریختن و خراب کردن سفینه فضایی می شود. باید بدانید که اولین ماموریت سفر به فضا تنها چند دقیقه طول کشید و طبیعتا نیازی به غذا نبوده است اما در ماموریت های بعدی فضانوردان به غذا احتیاج داشتند. به همین دلیل برای غذا و نوشیدنی فضانوردان باید تدابیری می اندیشیدند. دانشمندان وقت زیادی را صرف کشف راهی برای این مشکل کردند و باید مطمئن می شدند فضانوردان

پرش به: ناوبری، جستجو کیوان ، زحل تصویر به دست آمده از عکسهای ارسالی وویجر ۲ از زحل عناصر کپلری مدار مبدامبدأ (ستارهشناسی) نیمقطر بزرگ ۱٬۴۲۶٬۶۶۶٬۴۲۲ کیلومتر[۱][۲] ۹٫۵۳۶۶۷۵۹۴ AU خروج از مرکز ۰٫۰۵۳۸۶۱۷۹[۱][۲] آنومالی متوسط ۳۲۰٫۳۴۶۷۵۰° زاویه انحراف ۲٫۴۸۵۲۴۰° طول گره صعودی ۱۱۳٫۶۴۲۸۱۱° شناسه حضیض ۳۳۶٫۰۱۳۸۶۲° سایر مشخصات مداری اوج ۱٬۵۰۳٬۵۰۹٬۲۲۹ کیلومتر[۱][۲] ۱۰٫۰۵ AU حضیض ۱٬۳۴۹٬۸۲۳٬۶۱۵ کیلومتر[۱][۲] ۹٫۰۲۳ AU تناوب مداری ۱۰٬۷۵۵٫۷ روز زمین ۲۹٫۴۴۷۴۹۸ سال زمین قمرها ۶۲ قمر تایید شده[۳] مشخصات فیزیکی متوسط شعاع ۶ ± ۵۸۲۳۲ کیلومتر[۴] ۹

چگونه می توانیم سن یک ستاره را تشخیص دهیم؟ سن ستارگان را می توان به کمک رنگ آن ها تشخیص داد.رنگ ستاره های جوان:سفید،سبزو آبی هستند؛ ستاره های میانسال به رنگ های زرد و نارنجی می باشند و ستارگان پیر(غول سرخ) به رنگ قرمز رویت می شوند. درنهایت ستارگان منفجرخواهند شد. چگونه می توانیم سن یک ستاره را تشخیص دهیم؟ سن ستارگان را می توان به کمک رنگ آن ها تشخیص داد.رنگ ستاره های جوان:سفید،سبزو آبی هستند؛ ستاره های میانسال به رنگ های زرد و نارنجی می باشند و ستارگان پیر(غول سرخ) به رنگ قرمز رویت می شوند. درنهایت ست

پلوتون (به فرانسوی: Pluton) یا پلوتو (به انگلیسی: Pluto) سیارهٔ کوتولهٔ کمربند کویپر در سامانهٔ خورشیدی است که در هنگام کشف آن در سال ۱۹۳۰ تا ۲۴ اوت ۲۰۰۶ نهمین سیارهٔ سامانهٔ خورشیدی به حساب آمده بود؛ اما اکنون بنا بر تعریف نوین انجمن بینالمللی اخترشناسی از سیاره،«پلوتون» یک سیارهٔ کوتوله[۱] و همچنین به عنوان نخستین نمونه از ردهٔ جدید جرم فرانپتونی است.[۲] گرچه برخی از ستارهشناسان با قراردادن پلوتو در ردۀ سیارههای کوتوله مخالفند و همچنان آن را یک سیارۀ معمول میدانند.[۳][۴] «پلوتو» گویش زبان انگلیسی است و در زبان فرانسه به آن «پلوتون» میگویند. پلوت

زمین سومین سیارهٔ سامانهٔ خورشیدی است که در فاصلهٔ ۱۵۰ میلیون کیلومتری از ستارهٔ خورشید قرار دارد. از نظر واژه شناسی ایرانی، زم یکی از فرشتگان دین زرتشت بوده است که با پسوند «ین» زمین رابه وجود آورده است.[۲۰] این سیاره چگالترین و از نظر بزرگی پنجمین سیاره از هشت سیارهٔ سامانهٔ خورشیدی است. همچنین در میان چهار سیارهٔ سنگی گردان به دور خورشید (تیر، ناهید، زمین و مریخ) زمین بزرگترین آنها است. گاهی از آن با نامهای جهان و سیارهٔ آبی نیز یاد میشود.[۲۱] نام لاتین آن Terra است.[یادداشت ۷] در سامانهٔ خورشیدی، فاصلهٔ زمین تا خورشید بین فاصلهٔ زهره (یا ناهید) ت